خب، از بچگی توپ دستم بود. یادم میاد تو حیاط خونه با داداشم فوتبال بازی میکردم. بعد رفتم سمت فوتسال و عاشقش شدم. فوتسال برای من فقط یه ورزش نیست؛ یه جور زندگیکردنه. توی سالن، با اون توپ کوچیک و سنگین، باید سریع فکر کنی، دقیق پاس بدی، و با قلبت بازی کنی. مدرسه که متاسفانه فوتسال نداشت؛ الان چند سالی هست که توی تیم باشگاه بازی میکنم و هر روز بیشتر عاشقش میشم. آرزو دارم یه روزی توی تیم ملی فوتسال بازی کنم، ولی میدونم که راهش طولانیست؛ برای همینه که هر روز تمرین میکنم.
یکی دیگه از عشقهای من، آشپزیه. نه فقط واسه اینکه گشنمه، واسه اینکه عاشق اینم که مواد ساده رو تبدیل به یه بشقاب رنگارنگ و خوشمزه کنم. مخصوصاً غذاهای مخصوص ورزشکارا رو خیلی دوست دارم درست کنم؛ غذاهایی که هم انرژی بدن رو تأمین کنن، هم قشنگ باشن. خانوادهام میگن وقتی من آشپزی میکنم، خونه بوی رستوران میده! توی این وبلاگ، هر از گاهی دستور پخت غذاهای موردعلاقهام رو بهت یاد میدم.....
آرامش لحظه نقاشی
چرا این وبلاگ رو ساختم؟
چون میخوام بهت بگم که لازم نیست یه آدم تکراری باشی. میتونی هم ورزشکار باشی، هم هنرمند، هم آشپز، هم هرچیزی که دوست داری! من میخوام بهت بگم مهمه، خیلی هم مهمه که راههای سالم و خوبی برای لذت بردن از لحظه لحظه زندگی داشته باشی و هیچوقت از تلاش کردن دست نکشی.
حرف آخر
هر چیزی که دوسش داری رو جدی بگیر، حتی اگه به نظر بقیه عجیب بیاد. تو میتونی ترکیب خاص خودت باشی. من اینجام تا بهت نشون بدم که میشه همزمان عاشق زمین فوتبال، قهوهساز، پخت و پز و قلممو بود. پس با من همراه شو، قراره کلی حال کنیم!
😉☕⚽🎨